Isı iletken silikonlarda kullanılan alümina tozunun teknik gereksinimleri temelde şu yönleri içerir:
Kimyasal Bileşim:
Alümina Saflığı: Alümina içeriği genellikle %99,0’den az olmamalıdır. Yüksek düzey uygulamalar için daha yüksek bir saflık gerekebilir; bu değer %99,5 veya üzeri olabilir.
Safsızlık İçeriği: Silisyum dioksit, demir oksit ve sodyum oksit gibi safsızlıklar katı bir şekilde kontrol edilmelidir. Örneğin, silisyum dioksit içeriği %0,10’u geçmemeli, demir oksit içeriği %0,03’ü aşmamalı ve sodyum oksit içeriği %0,05’in altında kalmalıdır. Bu safsızlıklardan en büyük zararlı olanı, silikonun elektriksel performansını olumsuz etkileyebilen ’dir.
Nem İçeriği: Nem içeriği genellikle %0,10 ya da daha düşük tutulur; bu, silikonun hazırlanması ve uygulanması sırasında olumsuz etkileri önlemek için yapılır.
Fiziksel Parametreler:
Tanecik Boyutu: Ortalama tanecik boyutu, belirli uygulama gereksinimlerine bağlı olarak genellikle 0,1 ila 100 μm aralığında kontrol edilmelidir. Örneğin, bazı termal iletken silikonlarda kullanılan alümina tozu için ortalama tanecik boyutu 5 ila 10 μm arasındadır. Diğer durumlarda ise tanecik boyutu genellikle 100 nm civarında olan nanoboyutlu alümina tozu kullanılır.
Kristal yapısı:
alümina'nın α-fazı, alümina fazlarının en yoğunu olan altıgen kristal yapıya sahiptir ve mükemmel elektrik yalıtımı ile yüksek termal iletkenlik sağlar. Bu nedenle, termal olarak iletken silikon için kullanılan alümina tozu genellikle en az %95,0 α-faz içeriğine sahip olmalıdır.
Morfoloji: Alümina kristallerinin morfolojileri genellikle solucan benzeri (vermiküler), pul gibi ve küresel şekilleri içerir. Şu anda yüksek termal iletkenliğe sahip yalıtım malzemelerini doldurmak için ana tercih küresel alüminadır. Daha düşük yüzey enerjisi nedeniyle küresel parçacıklar matris içinde eşit şekilde dağılır, yüksek dolgu seviyelerine izin verir, sistemin viskozitesini azaltır ve silikonun esnekliğini artırır.
Yağ Emme Değeri: Yağ emme değeri, alümina tozu ile silikon matrisi arasındaki karıştırma uyumluluğunu etkiler. Bu değer farklı ürün sınıflarında değişir ancak genellikle 12 ila 26 g/100 g aralığında olması gerekir.

Yüzey Özellikleri:
Yüzey Modifikasyonu: Değiştirilmemiş alümina, güçlü yüzey polaritesi gösterir; bu da polimer matrisleri içinde homojen olarak dağılmasını zorlaştırır. Yüksek dolgu seviyeleri ayrıca silikon kauçuğun viskozitesini artırabilir ve mekanik özelliklerini bozabilir. Bu nedenle, genellikle alümina tozunun yüzey modifikasyonu gereklidir. Silan bağlayıcı ajanlar, en yaygın kullanılan modifikasyon maddeleridir. Bu işlem, alüminanın yüzey polaritesini azaltır ve silikon matrisi içindeki uyumluluğunu ile dağılım kabiliyetini artırır; böylece silikon ürünün termal iletkenliğini ve mekanik performansını geliştirir.
Parçacık Boyutunun Performans Üzerindeki Etkisi
Parçacık boyutu, termal iletkenlikteki silikonun termal, mekanik ve işleme özelliklerini etkileyen temel faktörlerden biridir. Farklı parçacık boyutu aralıkları, mikroskopik paketleme yapılarından makroskopik kullanım performansına kadar belirgin farklı etkiler yaratır—aşağıda ayrıntılı olarak açıklanmıştır:

Termal Performans Üzerindeki Etki
Bu, en kritik faktördür; burada temel mantık, partikül boyutunun termal iletim yollarının oluşturulma verimliliğini nasıl belirlediğindedir.
Büyük Partikül Boyutlu Alümina Tozu (10–100 μm): Büyük partiküllerin birbiriyle temas noktaları daha azdır ve bireysel iletim yolları daha uzundur. Doldurulduktan sonra termal ağın sürekliliği görece zayıftır; bu da termal iletkenlikte sınırlı bir iyileşmeye neden olur. Ancak büyük partiküller, silikon matrisi içindeki ana boşlukları doldurarak, daha küçük partiküllerle yapılan sonraki doldurma işlemi için temel bir yapı oluşturur.
Orta Boyutlu Alümina Tozu (1–10 μm): Termal iletkenlik sağlayan silikonlar için yaygın olarak tercih edilen orta boyutlu partiküller, matris içinde görece sürekli termal zincirler oluşturan dengeli bir boyuta sahiptir ve aynı zamanda daha büyük partiküller arasındaki boşlukları doldurur. Diğer boyutlardaki partiküllerle birlikte kullanıldığında termal yol yoğunluğunu önemli ölçüde artırır ve böylece en iyi termal iletkenliği sağlar.
Küçük / Nanoboyutlu Alümina Tozu (0,1–1 μm): Nanoboyutlu parçacıklar, yüksek özgül yüzey alanı ve yüksek yüzey enerjisine sahiptir; bu nedenle aglomerasyona eğilimlidirler. Kötü dağılım, termal verimliliği azaltan termal "adalarına" neden olabilir. Ancak uygun şekilde dağıtılırlarsa, bu ultra ince parçacıklar orta ve büyük boyutlu parçacıklar arasındaki mikroskobik boşlukları doldurur ve genel termal iletkenliği önemli ölçüde artıran daha yoğun bir termal ağ oluşturur.
İşleme Performansı Üzerindeki Etki
İşleme performansı, üretim sırasında karıştırma, kalıplama ve kaplama gibi işlemler üzerinde doğrudan etki yapan silikonun viskozitesi ve akışkanlığı ile temsil edilir.
Büyük Parçacık Boyutu: Büyük parçacıkların özgül yüzey alanı daha küçüktür ve silikon matrisiyle temas alanı daha azdır; bu da sistem viskozitesinin düşük olmasını ve mükemmel akışkanlığı sağlamasını sağlar. Bu durum, yüksek dolgu oranı elde edilmesini kolaylaştırır ve büyük alanlara uygulanması gereken termal iletkenlik sağlayan silikon pedler ile termal macunların formülasyonu için uygun hale getirir.
Küçük / Nanoboyutlu Parçacıklar: Yüksek özgül yüzey alanları ve güçlü yüzey polariteleri nedeniyle küçük/nanoboyutlu parçacıklar, silikon matrisiyle güçlü bir şekilde etkileşime girer. Bu durum, sistem viskozitesinde keskin bir artışa ve akışkanlığın kötüleşmesine neden olur; bu da işlemeyi daha zor hale getirir. Viskoziteyi düşürmek ve işlenebilirliği artırmak için genellikle yüzey modifikasyonu (örneğin, silan bağlayıcı ajan ile tedavi) gerekir.
Mekanik Özelliklere Etkisi
Termal olarak iletken silikonun mekanik özellikleri—örneğin çekme mukavemeti, kopma uzaması ve sertlik—alümina tozunun parçacık boyutuna yakından bağlıdır.
Büyük Parçacık Boyutu: Büyük parçacıklar, silikon matrisiyle daha zayıf arayüz bağları oluşturur ve gerilme yoğunlaşması noktaları olarak davranma eğilimindedir. Bu durum, hem çekme mukavemetini hem de kopma uzamasını azaltırken, sertliği artırır ve esnekliği düşürür.
Küçük / Nanoboyutlu Parçacıklar: Düzgün bir şekilde dağıldığında küçük parçacıklar, gerilmeyi eşit şekilde yaymaya yardımcı olur ve matrisle daha sıkı arayüz bağları oluşturur. Bu durum, silikonun çekme mukavemetini ve yırtılma mukavemetini önemli ölçüde artırırken iyi bir esneklik korunmasını sağlar. Buna karşın, aglomere olmuş nanoparçacıklar mekanik özelliklerin bozulmasını daha da kötüleştirir.
Elektriksel Yalıtım ve Görünüm Üzerindeki Etki
Elektriksel Yalıtım: $\alpha$-faz alümina doğası gereği mükemmel yalıtım özelliklerine sahiptir; bu nedenle partikül boyutunun elektriksel yalıtım üzerinde doğrudan çok az etkisi vardır. Ancak nanopartiküller aglomere olursa, partiküller arasındaki mikro-boşluklar hacim direncini hafifçe düşürebilir. Buna karşılık, üniform olarak dağıtılmış büyük partiküller daha kararlı yalıtım performansı sağlar.
Görünüm: Daha küçük partiküllerle formüle edilen ısı iletken silikon, daha ince ve pürüzsüz bir yüzey dokusu sunar; bu da yüksek hassasiyetli elektronik bileşen ambalajları için idealdir. Tersine, büyük partiküller daha pürüzlü bir yüzey dokusu ve daha düşük parlaklık ile sonuçlanır.
Pratik üretimde alümina tozu tek bir partikül boyutuyla nadiren yalnızca kullanılır. Bunun yerine genellikle çok modlu boyut dağılımı ("Büyük + Orta + Küçük") tercih edilir. Bu yaklaşım, termal iletkenliği maksimize ederken aynı zamanda sistem viskozitesini ve mekanik özellikleri dengeler ve çeşitli uygulama senaryolarının gereksinimlerini karşılar.
Uzmanlaşmış alümina tozlarımızın termal arayüz malzemelerinizi nasıl geliştirebileceğini keşfetmek için bugün bizi ziyaret edin: www.greatsunaopeng.com .